In der diesjährigen Ausgabe des internationalen Kunstfestivals wurden wir Künstler eingeladen, über das
Konzept des „Schweigens“ nachzudenken.
Ich nehme Teil mit „gefallene Blumen“ in der Magistrale: 

Seit geraumer Zeit, vertieft durch den Shutdown, setze ich mich als Künstlerin mit dem Begriff
der „STILLE” auseinander. Beim Zeichnen, Modellieren, Linolschneiden geht meine innere Uhr auf „slow
motion, auf Schrittgeschwindigkeit, auf Zeitlupe“. Erst wenn ich meine Arbeit beendet habe merke ich wie
viel Stunden in Wirklichkeit vergangen sind. Dann ist es mit der inneren Stille vorbei, ich bewege mich
wieder getaktet, nach der Welt Uhr. Für das ABIRYN Festival habe ich die Arbeit „gefallene Blumen“
ausgewählt: Auf einem 90 cm x 200 cm großen Spannbetttuch liegen 9 handgeformte und glasierte
blütenartige Terrakottaplastiken. Die Installation berichten von der Klausurarbeit in der Stille des Ateliers.
Der Ton wird geformt, langsam getrocknet, im Brennofen vorsichtig gebrannt, langsam abgekühlt. Die
„gefallenen Blumen“ wurden dann in Glasur getaucht und vorsichtig wieder in den Ofen gestellt. Im
schwebenden Verbund, dass sie nicht aneinander sintern und sich doch stützen Das Spannbetttuch ist
analog mit Wandfarbe bemalt und bedruckt. Die liegende Formation wird durch den „beschleunigten“
Digitaldruck an der Wand ergänzt werden. Der Druck (200 x 150 cm) stellt eine Vergrößerung der analogen
Motive kombiniert mit Radiolarien und Diatomeen dar. Diese, nur im Rasterelektronenmikroskop
sichtbaren, winzigen Silizium-Skelette von Einzellern begleiten mich seit jeher in meiner künstlerischen
Arbeit. Sie sind Jahrmillionen alte Zeugen der Erdendwicklung und verkörpern für mich die Stille schlechthin.

W tegorocznej edycji międzynarodowego festiwalu sztuki zaproszono nas, artystów, do refleksji nad

pojęciem „ciszy”.Biorę w nim udział z pracą zatytułowaną „Opadłe kwiaty” (gefallene Blumen), prezentowaną w głównym ciągu komunikacyjnym: Od dłuższego czasu – a okres lockdownu jeszcze bardziej pogłębił to zainteresowanie – jako artystka

zgłębiam pojęcie „CISZY”. Podczas rysowania, modelowania czy wycinania w linoleum mój wewnętrzny

zegar przestawia się na tryb „slow motion” – na tempo spacerowe, na zwolnione tempo. Dopiero po

zakończeniu pracy uświadamiam sobie, ile godzin tak naprawdę upłynęło. Wtedy wewnętrzna cisza

dobiega końca; zaczynam znów funkcjonować w rytmie narzucanym przez zegar świata zewnętrznego.

Na festiwal ABIRYN wybrałam pracę „Opadłe kwiaty”: na prześcieradle z gumką o wymiarach 90 x 200 cm

spoczywa dziewięć ręcznie uformowanych i szkliwionych form z terakoty, przypominających kwiaty.

Instalacja ta jest świadectwem pracy w odosobnieniu i ciszy pracowni. Glinę się formuje, powoli suszy,

ostrożnie wypala w piecu i powoli studzi. Następnie „opadłe kwiaty” zanurzono w szkliwie i ponownie

ostrożnie umieszczono w piecu – w układzie zapewniającym zawieszenie elementów tak, by nie zrosły się

ze sobą (nie spiekły), a jednocześnie wzajemnie się podtrzymywały. Prześcieradło zostało ręcznie

pomalowane i zadrukowane farbą ścienną. Leżącą kompozycję uzupełni umieszczony na ścianie wydruk

cyfrowy, wprowadzający element „przyspieszenia”. Wydruk (200 x 150 cm) stanowi powiększenie

analogowych motywów połączonych z wizerunkami radiolarii i okrzemek. Te maleńkie, krzemionkowe

szkielety jednokomórkowych organizmów – widoczne jedynie pod skaningowym mikroskopem

elektronowym – od zawsze towarzyszą mi w mojej twórczości. Są liczącymi miliony lat świadkami ewolucji Ziemi i uosabiają dla mnie ciszę w jej najczystszej postaci.

For this year’s edition of the international art festival, we artists were invited to reflect on the concept of "silence."
I am participating with the piece "Fallen Flowers" (*gefallene Blumen*), displayed in the main corridor:

For some time now—a process deepened by the lockdown—I have been exploring the notion of "stillness" in my work as an artist. When I am drawing, modeling, or cutting linoleum, my internal clock shifts to "slow motion"—to a walking pace. It is only when I finish my work that I realize how many hours have actually passed. Then, that inner stillness comes to an end, and I begin moving in sync with the rhythm of the outside world again. I chose the work "Fallen Flowers" for the ABIRYN Festival: nine hand-molded, glazed, flower-like terracotta sculptures rest upon a 90 x 200 cm fitted sheet. The installation speaks to the solitary, focused work carried out in the quiet of the studio. The clay is shaped, dried slowly, carefully fired in the kiln, and allowed to cool gradually. The "fallen flowers" were then dipped in glaze and carefully placed back into the kiln—arranged in a suspended formation so they would support one another without fusing together during firing. The fitted sheet features hand-painted and printed designs using wall paint. This horizontal arrangement is complemented by an "accelerated" digital print on the wall. The print (200 x 150 cm) is an enlargement of the analog motifs, combined with images of radiolarians and diatoms. These tiny silica skeletons of single-celled organisms—visible only under a scanning electron microscope—have long been a constant presence in my artistic practice. They are witnesses to the Earth's evolution, dating back millions of years, and for me, they embody the very essence of stillness.